Φύγαμε..!Οι πιο πολλοί από σας φαντάζομαι έχετε ήδη περάσει από το στάδιο του ‘φτιάχνω χρωματάκι’ σ’ αυτό του ‘κάνω τα πάντα για να μη μου φύγει το μαύρισμα’… Τω καιρώ εκείνω (ως πέρσι, για να ακριβολογούμε) το αυτό ίσχυε και για την πάρτη μου. Θυμάμαι τέτοια εποχή ένα χρόνο πριν να έχω μόλις επιστρέψει στη βάση μου μετά από ένα γαμάτο καλοκαίρι, να ανακαλύπτω κάτω από στρώματα σκόνης τα βιβλία μου της Νομικής και να διαβάζω ο αθεόφοβος στο μικρό μου μπαλκονάκι ανελλιπώς στο διάστημα από τις 15:00 ως νωρίς το απόγευμα, μια και εκείνες τις ώρες ο ήλιος στρογγυλοκαθόταν πάνω απ’ την Κρήτης και έδινε καλές πιθανότητες να πετύχεις το τερπνόν μετά του ωφελίμου, ούτως ειπείν να διαβάσεις καμιά σελίδα για την επερχόμενη διπλή εξεταστική και ταυτόχρονα να τσουτσουροκαείς ακόμα λίγο under the sun…

Επειδή η ζωή όμως είναι μεγάλη καλλιτέχνισσα (sic), σήμερα, ένα χρόνο μετά, βρίσκομαι μπαϊλτισμένος μπροστά σ’ ένα ΠιΣι, το παίζω fully operational εργαζόμενος -ενώ τα μάτια μου αντί για business mails, drafts και δεν ξέρω γω τι άλλο, αγναντεύουν ακρογιάλια μεσογειακά κι αγαπημένα- περιμένω να περάσει η μέρα σήμερα κι η αυριανή για να πάρω των ομάτιών μου και να έρθω στα Νότια, στα ζεστά κι έχω (σχεδόν) ολοκληρώσει ένα θέρος παπαριασμένο(!) στη βροχή και την υγρασία, χωρίς ίχνος αμμουδιάς στις σαγιονάρες μου και χώρις να έχω βγάλει καλά-καλά τις ετικέτες από τις βερμούδες που με σπουδή και βιάση ξεσήκωσα απ’ τα H&M από αρχές Ιούνη ακομα, ο δικός σου..!

Οποία αλλαξοκωλιά within a year, ε; Τα πανω, κάτω! Καλά μου τα λέγανε κάτι πρώην ξενιτεμένοι και πλέον επαναπατρισθέντες: ‘Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα ρθεις..!’… Εγώ χασκογελούσα! Αλλά, είπαμε, είναι μεγάλη καλλιτέχνισσα η ζωή…

Ένας καλός φίλος (που άμα το διαβάζει τώρα αυτό θα καταλάβει ότι σ’αυτόν αναφέρομαι αλλά δεν δίνω ονόματα γιατί σέβομαι και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, ένεκα που το διάβασα κάπου στα τόσα χρόνια στη Νομική και πολύ γκελ μου έκανε αυτή η ‘ιδιωτικότητα’) μου είπε σε μια κουβέντα κάπου στα μέσα του Ιούλη ότι, λέει, περνάμε λάου-λάου από την εποχή της θερινής 3μηνίας σ’εκείνη της ‘απόδρασης λίγων ημερών με άδεια’! Είχα φρικάρει absolutely τότε να σας πω την αλήθεια που το άκουσα αυτό… Σαν απειλή μου φάνηκε! Τελικά, μάλλον είχε δίκιο.

Θα μου πεις, ‘Γκρινιάζεις..! Αφού εσύ το διάλεξες, τι παραπονιέσαι τώρα;’. Όχι μωρέ, δεν είναι γκρίνια αυτό..! Νάζι είναι και μυξοπαράπονο. Κι όχι τόσο γιατί δεν έμεινα άπρακτος για τρεις μήνες, (ποτέ δε μ’άρεσε αυτό, εξάλλου!) όσο γιατί αρρώστησα και Ιούλιο και Αύγουστο (ανοσοποιητικό στα τάρταρα από βυζανιάρικο ακόμα…) που είχα να το πάθω από τα μικράτα μου και πολύ με ξενέρωσε..!

Δε μηδώ όμως..! Αισιόδοξος γεννήθηκα και ξεμυαλισμένος θα μείνω! Όχι τίποτ’ άλλο αλλά θα με πεις και αχάριστο που γκρινιάζω και θα χεις και δίκιο..! Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος, πολύ πάει!!!

Και μια και είχες την υπομονή να με διαβάσεις ίσα με δω, φίλε αναγνώστη, κανε κλικ και στην τσοντούλα (το attachment καλέ, μη φρικάρεις!) που δίνω εδώ, βάλε και μιά παγωμένη Καϊπιρίνια και… καλές εκλογές!

Και μεις, καλές διακοπές, επιτέλους! Τη σκαπουλάραμε παρά τα… αυξημένα επίπεδα υγρασίας!

Ασπάζομαι,

Agent Provocateur

ΥΓ: 1. Άμα έχετε ράδιο ή ιντερνετ-ράδιο, ακούστε καθημερινώς 13:00 με 14:00 (ώρα Ελλάδος) στον ΣΚΑΪ 100.3 τη ραδιοφωνική εκδοχή της Ελληνοφρένειας. Απόλαυση!

2. Άμα γράψω κι άλλο post για τη μέγιστη Έφη Σαρρή αυτές τις μέρες, συμπαθάτε με… Αδυναμίες ειν’ αυτές..!

Advertisements