Την αμαρτία μου θα την πω: η ενημέρωσις μου αρέσει! Πολύ όμως..! Παθιασμένα, που λέγανε και τω καιρώ εκείνο οι μεγάλες οικογένειες της ελληνικής ΤιΒι (λέγε με Δράκο!) Κι επειδή τα πάθη μας πρέπει να τα χαιρόμαστε κι όχι να τα καταπνίγουμε (αυτό με δίδαξε ο παιδικός μου ήρωας, ο Γιάγκος Δράκος, που είχε πάρει τη μισή Giant – την άλλη μισή την είχε αφήσει για τα επόμενα 6000 επεισόδια, αλλά, φευ, η ‘Λάμψη’ κόπηκε), κάνω κι εγώ ό,τι μπορώ για να είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος! Κάθε μέρα (σχεδόν) το λοιπόν, εκεί κατά τις 15:00 (local time), σαλπάρω με δυο… Κακά Κορίτσια σ’ ένα πολύ γελαστικό (όμως) ταξίδι στον κόσμο της… κοσμικολογίας!

Διάβασες ‘κοσμικολογία’ και μπερδεύτηκες, φίλε αναγνώστη; Νόμιζες ότι αναφέρομαι στο κακό το κουτσομπολιό, το κατινίστικο, ε; Να με συγχωρείς αλλά… σφάλλεις! Το 2007 ουδόλως θα έπρεπε να σε απασχολεί τι κάνει ο γείτονας με την οικιακή βοηθό, που ράβεται η ματσωμένη 40άρα του κάτω ορόφου ή γιατί κλείστηκε σε μοναστήρι η μικρή απ’ την απέναντι οικοδομή, που μέχρι πρότινος το έφερε βαρέως να φοράει ρουχαλάκια που δε μπορείς να ονοματίσεις με… υποκοριστικό (ήτοι, φουστίτσα, μπλουζίτσα και πάει λέγοντας..!). Τη σήμερον ημέρα, στην εποχή της… παγκοσμιοποιήσεως,  και η τέχνη του κουτσομπολιού υποτάσσεται πια σε ορισμένους κανόνες. Κανόνες, που όμως, για να ‘μαστε ξεκάθαροι (!), ισχύουν για όλους, ένθεν κακείθεν!

Τι εννοώ; Είναι απλό, φίλε αναγνώστη: Άπαξ και μου βγάλεις βούκινο τ’ άπλυτά σου, μη μου ζητάς και τα ρέστα μετά! Και για να γίνω ξεκάθαρος: Όποιος αποφασίσει να πει τον spicy καημό του στην Espresso ή καταδεχτεί να δώσει ‘εξομολόγηση – συνέντευξη’ (sic) στη Λαμπίρη, έχει αυτομάτως περάσει τη λεπτή πράσινη γραμμή (!) της ανωνυμίας και κατατάσσεται πλέον στις τάξεις των… θυμάτων της ανήλεης κοσμικολογίας! Με τον όρο δε κοσμικολογία αναφέρομαι σε τέχνη αρχαιότατη και άκρως αναγνωρισμένη ανά την υφήλιο, άρα… αποποινικοποιημένη!

Επομένως, συνοψίζοντας, ο κοσμικολόγος ο καλός, ο καραμπουζουκλής, τηρεί τις εξής αρχές:

1. Κοσμικολογείς μόνο αναφορικά με διασημότητες. Κατινιές της διπλανής πόρτας απαγόρευονται δια ροπάλου!

2. Άμα το… θύμα σου (χωρίς εισαγωγικά) έκανε το λάθος να το βγάλει το παράπονό του βούκινο, κακό του κεφαλιού του! Εσύ τη δουλειά σου! Και μάλιστα, η μη ευθύνη σου κατοχυρώνεται γεωμετρικά, ήτοι, όσο πιο πανελλαδικής εμβέλειας ήτο το βούκινο, τόσο πιο ελεύθερα δρας εσύ μετά!

3. Κοσμικολογείς αλλά πάντοτε με στυλ κι ευπρέπεια! Με λίγα λόγια, σκας μύτη, ρίχνεις βόμβα, φεύγεις! Διευκρινιστικές ερωτήσεις δε δέχεσαι. Όπως ακριβώς ο Αντώναρος!

4. Δεν εκθέτεις πηγές… Γιατί, ως γνωστόν, η πηγή που την προσέχεις, δεεεε θα σε ξεχάσει! 😉

5. Δεν δέχεσαι αμφισβητήσεις! Μιλάς ευκρινώς, με ευφράδεια και… εμπιστοσύνη στις πληροφορίες σου!

6. Δε διατυμπανίζεις τις αποκλειστικότητές σου. Απλώς τις αφήνεις να κάνουν αυτές… χλαπαταγή για σένα!

7. Σε περίπτωση επιτυχίας, δεν κρεμάς κουδούνια! Χαμογελάς σαρδόνια, κλείνεις στο ακροατήριο το μάτι και αποχωρείς για να ετοιμαστείς για το επόμενο χτύπημα…

8. Σε περίπτωση αποτυχίας, ακολουθείς τη μέθοδο ‘τα μαζεύω και φεύγω’ ή αλλιώς ΄και οι μεγάλες φωνές, έχουν άσχημες μέρες΄..!

9. Το (καρα)φχαριστιέσαι!!!

10. Ακούς κι εσύ, Κακά Κορίτσια!!!!! (Αυτές ξέρω, αυτές εμπιστεύομαι!)

 

Μαύρο γυαλί φοράω και σε χαιρετάω,

Agent Provocateur 😉

Advertisements