Βρυξέλλες, 21 Δεκεμβρίου 2007

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

είναι η πρώτη φορά που μπαίνω στη διαδικασία να σου γράψω γράμμα, αν και μετράω ήδη 23 χρόνια στο ηλικιακό μου κοντέρ και, επιπλέον, αμά με δεις έτσι 2 μέτρα γάιδαρος που είμαι, θα σκεφτείς – και με το δίκιο σου – ότι μάλλον άργησα να έρθω σε επαφή με το επιτελείο σου και να υποβάλλω κι εγώ τα αιτήματά μου… Δικαίως επίσης, θα αναρωτηθείς τι στο καλό έκανα όταν ήμουνα σπόρος και δε σου έστειλα τότε τις παραγγελίες μου αλλά περίμενα να περάσουν πάνω από δυο δεκαετίες για να ρίξω τα μούτρα μου και να σου ζητήσω κι εγώ το κατιτίς μου… [Επ΄αυτού η απάντηση είναι απλή, καλέ μου Santa: άμα είχες κι εσύ μπαμπά συνονόματό σου, που επιπλέον πραγματοποιούσε, στο μέτρο του δυνατού (άντε και λίγο παραπάνω γιατί είχες και ταλέντο στη γκρίνια..!) τα χατήρια σου, σιγά μην έμπαινες στον κόπο να στέλνεις γράμματα στη Λαπωνία!]

Τι μ’ έκανε λοιπόν ν’αλλάξω γνώμη και να σου στείλω σήμερα αυτό το γράμμα; Οι λόγοι ήταν δύο: μια ευχάριστη συνειδητοποίηση και μια ανησυχητική ανακάλυψη συνάμα…

Και εξηγούμαι, καλέ μου Άγιε: Οφείλω να παραδεχτώ ότι άμα σου ζητήσουνε κάτι και αποφασίσεις να το πραγματοποιήσεις, τα αποτελέσματα είναι κάτι παραπάνω από σαρωτικά! Λίγη δράση και αλλαγές ζήτησα τέτοιον καιρό πέρσι (όχι με επιστολή, όπως γνωρίζεις, αλλά απλώς με μια κρυφή ευχή εκεί πάνω στην αλλαγή του χρόνου) κι εσύ, να σε πάρει η ευχή, τα πήρες και τα σήκωσες όλα! Μέχρι και ωκεανούς με έβαλες να διασχίσω (ευτύχως πετώντας και όχι κολυμπώντας γιατί η σχέση μου με τις ανοιχτές θάλασσες είναι, ως γνωστόν, κακίστη!), να μεταναστεύσω κυριολεκτικά… Και, για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, αγαπητέ, όλα αυτά μου τα έφερνες τόσο απανωτά 365 μέρες τώρα, που υπήρξαν στιγμές που κώλωσα (sic) ο άνθρωπος! Κυριολεκτικά, σε κάτι τέτοιες ώρες, τώρα που τις ξαναθυμάμαι, αναρωτιόμουνα τι μπορεί να τον περιμένει κάποιον άμα δε σκεφτεί προσεκτικά τι θα σου ζητήσει! Δε θα ξέρει τι να πρωτοπρολάβει κι από πού να πρωτοπιαστεί, αγαπητέ, καθότι οι δυνατότητές σου είναι απέριόριστες, μπορώ να το βεβαιώσω υπευθύνως πια αυτό! Απ’ την άλλη, όμως, όσο τρέξιμο έριξα για να σε προλάβω, τόσο το απόλαυσα 12 μήνες τώρα! Κι όχι μόνο αυτό αλλά ξέροντας πια μέχρι πού μπορείς να φτάσεις, δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι και στο μέλλον, άμα βαλτώσει το ποτάμι, θα το κάνεις το θαύμα σου..!

Ο δεύτερος λόγος που σε απασχολώ μ’ ετούτο το γράμμα, καλέ μου Άγιε, είναι μια τόση δα ανησυχία που με πιάνει τέτοιες μέρες τα τελευταία χρόνια και ξεκινάει κάθε χρονιά όλο και νωρίτερα… Έχω μια αμυδρή υποψία ότι κάποιος συρρικνώνει τα Χριστούγεννα και τη μαγεία τους, καλέ μου Santa..! Δε θέλω να σε αγχώσω ούτε και να πανικοβληθώ κι εγώ αδίκως, μα κάτι μου λέει ότι κάποιος κύριος ονόματι Ενήλικος-Σοβαρός Επαγγελματίας (άκου τώρα εσύ όνομα…) κυκλοφορεί ελεύθερος και με ένα διαβολεμένο τρόπο σε κάνει να πιστεύεις ότι κάθε χρονιά τα Χριστούγεννα πρέπει να κρατάνε ολοένα και λιγότερο, να περνάνε ολοένα και πιο συνοπτικά, στολισμένα απλώς με πολύχρωμα μπιχλιμπίδια και φανταχτερά κουτιά με δώρα κι όχι με γέλιο, ζεστασιά και ξεγνοιασιά, όπως τον παλιό καλό καιρό… Δεν ξέρω τι δύνασαι να κάνεις, καλέ μου Άγιε, γι’ αυτόν τον κατεργάρη αλλά βάλε τα δυνατά σου! Στο κάτω-κάτω άμα τον τσακώσεις και του εξηγήσεις τι ανόητος που είναι με αυτά του τα καμώματα, καλό θα του κάνεις: θα μάθει να απολαμβάνει τα Χριστούγεννα πρώτα απ’ όλα ο ίδιος και θα πάψει να μπλέκεται στα πόδια και τις γιορτές τις δικές μας!

Αυτό μονάχα έχω να σου ζητήσω για αυτές τις γιορτές, καλέ μου Άγιε: να βρεις αυτόν το άμυαλο κύριο και να τον φέρεις στα συγκαλά του, να μας αφήσει κι εμάς στην ηρεμία μας! Κατά τ’ άλλα, συνέχισε να με εκπλήσσεις ευχάριστα, όπως πολύ καλά κάνεις τόσα χρόνια κι όχι μόνο με τα ‘παθήματα’ τα δικά μου αλλά και με τις ωραίες ανατροπές που επιφυλάσσεις γι’ αυτούς που αγαπώ..!

Σου εύχομαι καλές γιορτές και κουράγιο! Σκέψου ότι μόλις ξεμπερδέψεις με τα δώρα η κυρά σου θα σου έχει φτιάχει το ωραιότερο τραπέζι για να υποδεχτείς το νέο χρόνο (κι αν κρίνω από τη στρουμπουλή κοιλίτσα σου, είναι και καλή μαγείρισσα, οπότε ποιος σε πιάνει..! :D)

Αενάως θαυμαστής σου,

Agent Provocateur

ΥΓ: Για να μη σε αγχώσω υπερβολικά, να σε ενημερώσω ότι έχω αντοχές ακόμα ενάντια σ’ αυτόν τον κακό κύριο, που σου περιγράφω παραπάνω..! Βλέπεις αρνούμαι πεισματικά να χαραμίσω έστω και μια στιγμή από τη χαρά των Χριστουγέννων… Οπότε δε θα με καταφέρει εύκολα, μη σε νοιάζει..! 😉

Advertisements