Ξεκινάς μαζί του απ’ την ίδια αφετηρία,

βαδίζεις πλάι του με στραβοπατήματα κι αυτός σε περιμένει,

σου χαμογελάει σαν να σού είναι απόλυτα παραδομένος…

Ξυπνάς κι ανοίγοντας τα μάτια τον βλέπεις στην άκρη του κρεβατιού

έτοιμο να συνεχίσει τη διαδρομή μαζί σου.

Σου φαίνεται φευγαλέα πως ξεμακραίνει

μα αμέσως ησυχάζεις…

Μονάχα η ιδέα σου είναι ότι προπορεύεται…

Στ’αλήθεια, είναι πάντα εκεί και σε περιμένει.

Τόσο πιστός που μαραζώνει όταν δεν του το αναγνωρίζεις.

Τόσο αφημένος στα χέρια σου που αρνείται να πιστέψει ότι τον αγνοείς…

Κι όπως όλα όσα θεωρείς δεδομένα, έρχεται μια μέρα που νομίζεις πως έγινε άφαντος.

Τρέχεις και τον αναζητάς λαχανιασμένος, θυμώνεις και νιώθεις προδομένος!

Μην είσαι αφελής… Είναι πάντα δίπλα σου και πάντα ολόδικός σου…

Απλώς εσύ ξέχασες το αληθινό του πρόσωπο…

Τον φυλάκισες σε δείκτες ρολογιού και σελίδες ημερολογίων!

Μα καλά, αυτό πιστεύεις πια πως είναι ο χρόνος;

Χρονικά αναποφάσιστος,

Agent Provocateur

Advertisements